حسرت تبدیل نشدن به بهترین نسخه خود!
این جمله تکاندهنده از عارف بزرگ، آیتالله بهجت، عمق واقعی خسارت را آشکار میکند.
ایشان میفرمودند: «ما در قیامت میفهمیم هر یک از ما میشد سلمان بشویم و اختیاراً نشدیم.»
آن روز حسرت میخوریم که با همان ابزارهایی که در اختیار داشتیم – همان دو رکعت نماز صبحی که سلمان را «سلمان» کرد – ما هم میتوانستیم به اوج برسیم، اما عمر را به بطالت گذراندیم. این بزرگترین شکایتی است که در دادگاه قیامت از خودمان خواهیم داشت؛ که چرا با وجود داشتن اختیار، بهترین نسخه خود نشدیم.
برگرفته از جلسات «داستان خسران انسان»