شهید ابوالفضل نکونام قدیری؛نبوغ در نوجوانی، شهادت در اوج اخلاص
پاسدار شهید ابوالفضل نکونام قدیری در ۵ آذر ۱۳۴۴ در تهران چشم به جهان گشود و از نوجوانی با استعداد کمنظیر، ایمان عمیق و روحیهای جهادی، در مسیر دفاع از انقلاب اسلامی قدم برداشت.
او از نخبگان مرکز تحقیقات مهندسی سپاه در حوزه تولید قطعات انفجاری بود و بهعنوان مربی و استاد واحد تخریب و خنثیسازی مین و مواد منفجره، نقش مهمی در آموزش فرماندهان واحد تخریب سپاه ایفا میکرد.
سن کم او هرگز مانع اثرگذاریاش نشد؛ چرا که علم، تعهد و اخلاص را در کنار هم داشت.
سرانجام این پاسدار جوان و نخبه، در ۱۵ بهمن ۱۳۶۳، در جریان تولید و آزمایش یک قطعه انفجاری در تهران، در حالی که تنها ۱۹ سال داشت، به فیض عظیم شهادت نائل آمد.
او نخستین شهید خانواده بود و برادر دیگرش نیز در عملیات مرصاد (مرداد ۱۳۶۷) به جمع شهدا پیوست؛ خانوادهای که نامشان با ایثار و فداکاری گره خورده است.
در وصیتنامه کوتاه اما عمیقش، شهید ابوالفضل نکونام قدیری مردم را به قدردانی از انقلاب اسلامی بهعنوان موهبتی الهی فرا میخواند و بر حمایت از روحانیت و امام و احترام به خون شهدا تأکید میکند.
او با صراحت، غربزدگی و شرقزدگی را آفت راه انقلاب میداند و مسیر حق را صراط مستقیم معرفی میکند.