هدف اسرائیل ناآرامی است، زنده باد ناآرامی!

هدف اسرائیل ناآرامی است، زنده باد ناآرامی!

علی ربیعی، فعال چپ و دستیار رئیس‌جمهور پزشکیان که پس از اغتشاشات آبان ۹۸ گفته بود: “حکایت همچنان باقیست…” طی یادداشتی که روز یکشنبه گذشته درباره اغتشاش دوشنبه هفته گذشته در تهران منتشر کرد، نوشت: ایران امروز در یکی از پیچیده‌ترین مقاطع تاریخی خود ایستاده است؛ مقطعی که علاوه بر فشارهای بیرونی، برآیند انباشت ناترازی‌های اقتصادی، فرسایش سرمایه اجتماعی و خطاهای سیاستی در دهه‌های گذشته است. واقعیت آن است که کشور، پس از دوره‌هایی از درآمدهای ارزی قابل‌ توجه، اکنون با یکی از پایین‌ترین سطوح درآمد ارزی خود مواجه است. تورم مزمن، کاهش قدرت خرید، دشواری معیشت و استمرار و تشدید تحریم‌ها – به‌ویژه تحریم‌های طراحی ‌شده در دوره ترامپ با هدف ایجاد اختلال اجتماعی و نارضایتی عمومی‌- زندگی روزمره شهروندان را تحت فشار جدی قرار داده است.

به گزارش ایسنا، او می‌افزاید: انکار مشکلات مردم، نه ممکن است و نه اخلاقی. در چنین شرایطی، اعتراض بخشی از جامعه، به‌ویژه اصناف و کسب‌وکارهای خرد، نه یک کنش ضدامنیتی، بلکه نشانه‌ای از یک جامعه زنده، دارای امید و خواستار تغییر و اصلاحات است.

ربیعی در عین حال به پیام مداخله‌جویانه ترامپ در قبال اغتشاش اشاره کرده و گفته است: امریکا هرگز در بزنگاه‌های حساس، به نفع دموکراسی بومی و اصلاحات تدریجی عمل نکرده است. مداخلات خارجی، معمولا نه به تقویت جامعه مدنی، بلکه به تضعیف آن انجامیده و مسیر اصلاحات را پرهزینه‌تر کرده است. در این میان، هدف اسراییل نیز پنهان نیست: ایرانی ناآرام، فرسوده و درگیر با خود. نکته مهم آن است که این پیام‌های مداخله‌جویانه، درست در زمانی مخابره می‌شوند که دولت در داخل، مسیر گفت‌وگو با جامعه و کاهش تنش را برگزیده است.

او یادداشت خود را اینگونه به پایان می‌برد:‌ چنین پیام‌هایی می‌کوشند با عمیق‌تر کردن شکاف‌های اجتماعی، اعتراض مدنی را از مسیر اصلاح، به مسیری پرهزینه و رویارویی مردم با مردم سوق دهند. در چنین شرایطی، مسوولیت، سنگین‌تر از همیشه است. اعتراض، حق جامعه است؛ اما حفظ مرز روشن میان مطالبه‌گری داخلی و مداخله خارجی، شرط بقای اصلاحات و عقلانیت جمعی است. برای پایداری دموکراسی ایرانی، باید از دل گفت‌وگوی اجتماعی، حل مسائل اقتصادی و معیشتی، پایدارسازی آزادی‌های مدنی، اصلاح سیاست‌ها و بازسازی اعتماد بیرون بیاید. 

*مشخص نیست از نظر ربیعی اعتراض یا اغتشاش در زمانه‌ای که کشور درگیر شرایط نه جنگ نه صلح و مشکلات اقتصادی است خوب است و نشانه جامعه زنده یا تأمین هدف اسرائیل برای ناآرام‌سازی ایران!؟

در واقع حتی همین صحبت‌های گنگ و مبهم درباره اعتراض را هم می‌توان به نوعی بازارگرمی خیابان تلقی کرد.

خاصّه اینکه ربیعی اگرچه به هدف اسرائیل برای ناآرامی ایران اشاره کرده اما نگفته اعتراضی که در آن علیه پلیس و نظام شعار داده شود، نیازمند ورود یگان ویژه باشد، در نظم عمومی اخلال ایجاد کند و طمع ترامپ را برانگیزد اغتشاش و کمک به اسرائیل هست یا نیست!؟

باید تصریح کرد که این از مظلومیت نظام اسلامی و مقام معظم رهبری است که برخی رجال کشور به جای دفاع از حقانیت و عقلانیت اما در سمت دیگری قرار دارند و حرف‌های می‌زنند که از ابتدا تا انتهای آن تناقض است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *