لوس کردن بانکهای پولباز با دلداریهای بیجای وزیر اقتصاد
سیدعلی مدنیزاده، وزیر اقتصاد به تازگی در نشستی با موضوع بررسی مصوبات سفرهای استانی رئیسجمهور و اجرا نشدن برخی از این مصوبات گفته است: بخشی از این مسائل به ایراد در عملکرد بانکها، بهویژه بانکهای خصوصی بازمیگردد که گاهی ترجیح میدهند منابعشان را به سوی فعالیتهای کمریسکتر هدایت کنند.
به گزارش ایسنا، او میافزاید: در سالهای گذشته، فشارهای تکلیفی متعددی از جمله قوانین مختلف و پروژههای فاقد توجیه اقتصادی به بانکها تحمیل شده که منجر به انباشت زیان و تضعیف توان تسهیلاتدهی شده است. نرخهای سود پایینتر از تورم، انگیزه بازگشت منابع را کاهش داده و عملا منابع جدیدی برای نظام بانکی ایجاد نمیکند.
*این اظهارات وزیر اقتصاد به معنی دلداری دادن او به برخی بانکها و سیاستهای غلط آنهاست!
این در حالی است که شخص وزیر اقتصاد هم اذعان کرده که اجرا نشدن برخی مصوبات سفرهای استانی رئیسجمهور پزشکیان هم حتی در اثر مشارکت نکردن همین بانکهاست.
اما در ادامه میبینیم که وزیر محترم خود را منتقد فشارهای قانونی به بانکها جلوه میدهد، برخی پروژههای قانونی که شاید مصوبات سفرهای رئیسجمهور هم جزو آنان باشد را فاقد توجیه اقتصادی میخواند، برای تسهیلاتی که بانکها نمیدهند دلسوزی میکند و خود را منتقد نرخ سود بانکی پایینتر از تورم جلوه میدهد!
جالب آنکه وزیر محترم اقتصاد حتی از یکسری اطلاعات بدیهی هم خبر ندارد که میگوید این بانکها اساسا کاری نمیکنند که به ضررشان باشد و نظام حکمرانی و اجرایی کشور هم رضایت چندانی از مشارکت آنها در پروژههای اجرایی دولت ندارد!
آیا مدنیزاده میداند که همین بانکها چگونه طرح مسکن ملی دولت قبل را به شکست کشاندند!؟
آیا مدنیزاده میداند که این بانکها چگونه با تیولداری، بنگاهداری و درآمدزایی مشاع منجر به اضرار به مردم و نظام اقتصادی کشور شدهاند!؟
از همه بدتر اما دلسوزی وزیر اقتصاد برای نرخ سود بانکی و بیخبری او از تأثیر این رقم در ازدیاد یا کاهش تورم است.
نرخ سودی که عبدالناصر همتی، وزیر سابق اقتصاد در روزهای صدارت پربرکت خود گفته بود باید کاهش یابد زیرا در تورم اثر میگذارد.
نگرشی که بلافاصله مورد اعتراض بانکیها قرار گرفت و یکی از فعالان صنفی مؤسسات اعتباری با طعنه به همتی از این گفته بود که چنین چیزی ممکن نیست و باید خسارت ما را جبران کنید!
ما متأسفیم که وزیر اقتصاد با دلسوزی بیجا برای نرخ سود بانکی عملا اعلام میدارد که نگاه بنگاهداری به بانکها را قبول دارد و نمیداند که بانکها صرفا باید خدمات پولی و مالی ارائه کنند و درآمدشان هم صرفا از محل غیر مشاع و غیر از پولبازی باشد.
ضمن اینکه ما به وزیر محترم عرض میکنیم کاهش منابع بانکها به واسطه اعطای تسهیلات یا ارائه نرخ سود بانکی در پایینتر از فرکانسهای تورمی نیز هرگز ذنب لایغفر نیست و بلکه بخشی از روال طبیعی یک اقتصاد و یک مؤسسه مالی محسوب میشود. در واقع صرفا در نگاه بنگاهداری است که باید از بابت کاهش منابع یا سود کمتر بانکها فریاد وامصیب سرداد و اندوهگین شد.
ما مجددا این بهت خودمان را ابراز میکنیم که وزیر محترم اقتصاد به رأیالعین میبیند که همین بانکها حتی مصوبات و دستورات رئیسجمهور را هم زیر پا گذاشتهاند اما ترجیح داده است که از در دلسوزی و شفقت وارد ماجرا شود و با بنگاهدای بانکها همراهی کند.
ما برادرانه به آقای مدنیزاده عزیز عرض میکنیم که آنچه که جای دلسوزی و همراهی و شفقت دارد معیشت مردم است که باید از تنشهای اقتصادی در امان بماند. و یا بازاری مثل مسکن است که رکود آن ضربات متواتری به پیکره اقتصاد معیشتی ایران وارد میآورد. نه بنگاهداری بانکهای خصوصی که قرار بود بال اقتصاد ایران باشند اما به وبال تبدیل شدهاند.
این رویداد تلخ البته حاصل استیضاح وزیر اقتصاد کارآمدی مثل عبدالناصر همتی نیز هست که همه باید از حیث سیاسی متوجه عبرتهای آن باشیم.