ائتلاف تقدس و قدرت
آنچه امروز راهبرد جنگی این رژیم را شکل میدهد، آمیزهای است از یک باور دینی ریشهدار و صعود یک جریان سیاسی راست افراطی که این باور را از حاشیه به متن قدرت کشانده است.
صهیونیسم مذهبی، برخلاف صهیونیسم سکولار بنیانگذار اسرائیل، هرگز اسرائیل را صرفاً یک «پناهگاه امن» برای یهودیان نمیدانست. هسته مرکزی جهانبینی آن، مفهوم «*سرزمین موعود*» بر اساس وعدههای توراتی است. اما این باور برای دههها در اقلیت باقی ماند؛ نقطه عطف، پیروزی جنگ _۱۹۶۷_ بود که در روایت این جریان به مثابه «*آغاز رستگاری الهی*» تفسیر شد.
با این حال، به قدرت رسیدن رسمی این گفتمان پدیدهای مربوط به سالهای اخیر است. ائتلاف نتانیاهو که در دسامبر ۲۰۲۲ تشکیل شد، برای نخستین بار احزاب «*قدرت یهودی*» (به رهبری *ایتامار بنگویر*) و «*صهیونیسم مذهبی*» (به رهبری *بتسالل اسموتریچ*) را به کابینه آورد. این دو چهره که پیشتر در حاشیه رادیکال سیاست اسرائیل جای داشتند، امروز کنترل *وزارت امنیت ملی و وزارت دارایی* را در دست دارند.
ایدئولوژی این جریان ریشه در باور «*اسرائیل بزرگ*» دارد؛ سرزمینی که بر اساس وعده توراتی، از نیل تا فرات را در بر میگیرد. در این نگاه، فلسطینیان «*ملتی ساختگی*» خوانده میشوند و حق تعیین سرنوشت از آنها سلب میگردد. پیامد این گفتمان، مقدس شماردن غصب و بازتعریف «دفاع» به مثابه «*فتح دائمی*» است. برای این جریان، *شهرکسازی در کرانه باختری نه یک اقدام سیاسی، بلکه یک وظیفه دینی در مسیر تحقق «اسرائیل کامل» تلقی میشود.*
این پیوند میان باور دینی و جریان قدرت راست، اسرائیل را به وضعیتی از «*بقای تهاجمی*» کشانده است؛ وضعیتی که در آن، صلح با فلسطینیان نه ناممکن که «*نامشروع الهیاتی*» تلقی میشود و جنگ، از یک ابزار دفاعی به *هدفی مقدس* تبدیل گردیده است.