جنگ های اخیر آمریکا برای این پروژه است
بهنظر میرسد آژانس پروژههای پژوهشی پیشرفته دفاعی آمریکا (DARPA) روی ایدهای کار میکند که میتواند شیوه تأمین سوخت نیروهای آمریکایی در خارج از کشور را متحول کند: مینیپالایشگاههای زیستیِ متحرک.
پروژه ROUNDTOP پنتاگون
🌏 دفتر فناوریهای زیستی دارپا (BTO) بهدنبال روشهایی فوقپیشرفته برای پایدارسازی سریع یا بازکاربری حجم عظیمی از فرآوردههای نفتی است؛ از جمله سوختهای رهاشده در مخازن زمینی و زیرزمینی.
🌏 نکته جالب اینجاست که BTO اساساً یک نهاد نفتی نیست؛ تمرکز آن روی زیستفناوری، مهندسی زیستی و تولید زیستی برای حل مسائل نظامی و لجستیکی است.
چرا نفت اینقدر مهم است؟
جنگ مدرن بدون سوخت تقریباً غیرممکن است. اما انتقال سوخت از آنسوی دنیا به مناطق درگیری، هم هزینهبر است و هم آسیبپذیر.
بهنظر میرسد دارپا بهدنبال راه دیگری است: بهجای حمل سوخت، از منابع موجود در همان منطقه استفاده شود؛ یعنی نفت و سوختهای رهاشده به مواد قابل استفاده تبدیل شوند یا خطراتشان کاهش پیدا کند.
راهکار زیستی؛ پالایش با میکروبها
دارپا احتمالاً چند مسیر را بررسی میکند:
🔬 احیای سوخت 👉 استفاده از میکروبها یا آنزیمهای مهندسیشده برای حذف لجن، رسوبات و ترکیباتی که با گذشت زمان کیفیت سوخت را پایین میآورند
👉 تا سوختهای فرسوده دوباره قابل استفاده شوند، نه اینکه دور ریخته شوند
🧪 تبدیل نفت 👉 استفاده از فرآیندهای زیستی برای تبدیل نفت غیرقابل استفاده به مواد ارزشمندتر
👉 مثل مواد شیمیایی صنعتی، روانکنندهها، حلالها و خوراک تولید
وسواس همیشگی دارپا: سامانههای ماژولار
تصور کنید یک واحد به اندازه یک کانتینر که با هواپیما یا کامیون به منطقهای دورافتاده منتقل میشود.
داخل آن: بیوراکتورهایی قرار دارند که میتوانند نفت آلوده یا بلااستفاده را به محصولات مفید تبدیل کنند.
کاربردهای احتمالی: 👉 استفاده از منابع سوخت رهاشده در عملیات نظامی
👉 تولید مواد مورد نیاز مستقیماً در مناطق دورافتاده
👉 یا حتی از کار انداختن سریع ذخایر نفتی هنگام عقبنشینی یا عملیات خرابکارانه
بخشی از یک راهبرد بزرگتر
🔍 پروژه ROUNDTOP تنها نیست.
🌏 دارپا سالهاست روی زیستسنتزی برای تولید سوخت و مواد شیمیایی نظامی، آزمایشگاههای زیستی سیار و سامانههای تولید قابل استقرار سرمایهگذاری میکند.
هدف مشترک: کاهش وابستگی به زنجیرههای تأمین آسیبپذیر و افزایش خودکفایی نظامی در مناطق دوردست.
آیا این یعنی جنگهای خارجی بیشتر؟
تحلیل مطرحشده این است که این پروژهها با راهبرد جدید پنتاگون در حوزه «لجستیک در محیطهای مورد مناقشه» همسو هستند؛ یعنی توان ادامه عملیات در مناطقی که زیرساخت مطمئن ندارند.
تمرکز آمریکا بر اقیانوس آرام و آسیا–اقیانوسیه هم باعث شده برخی این فناوریها را نشانه آمادگی برای عملیات در جزایر دورافتاده و پایگاههای پراکنده بدانند.
در این نگاه، ایده این است: بهجای آوردن سوخت به میدان نبرد، میدان نبرد خودش به منبع سوخت تبدیل شود.