عصایِ دستِ مادر…

مادر گفت:

     نرو…بمان!

     دلم می‌خواهد پسرم،

     عصایِ دستم باشد…

گفت:

     هرچه تو بگویی؛

     فقط یک سؤال…

     می‌خواهی پسرت،

     عصایِ این دنیایت باشد

      یا آن دنیایت؟!

مادر چیزی نگفت…

و با اشک، بدرقه‌اش کرد…

رفت‌ و‌ شهید‌ شد…