کاش گل گلاب بود
سرود ملی و جاودانه «ای ایران» در سال ۱۳۲۳، در بحبوحه جنگ جهانی دوم و اشغال ایران توسط متفقین، بر اساس یک خاطره تلخ شکل گرفت؛ ماجرایی که الهامبخش ساخت این ترانه میهنپرستانه شد.
دکتر حسین گلگلاب (سراینده سرود) در خیابان شاهد درگیری لفظی و سپس سیلی محکمی بود که یک سرباز انگلیسی به گوش یک افسر ایرانی نواخت.
وی با چشمانی اشکبار و قلبی آکنده از خشم و غیرت به دفتر روحالله خالقی (آهنگساز) رفت و شعر «ای ایران» را سرود تا مرهمی بر غرور جریحهدار شده ایرانیان باشد.
ای کاش امروز حسین گل گلاب، زنده بود و با چشمان خود می دید که ایران به تنهایی در برابر کل قدرت های جهان ایستاده و نیروی دریایی انگلستان حتی شهامت این را ندارد تا به خلیجفارس وارد شود، چه برسد که سرباز انگلیسی بخواهد سیلی به گوش افسر ایرانی بزند!