عدم تحریک افکار عمومی، جلوگیری از التهاب آفرینی، عدم تحریک احساسات منفی در جامعه، کمک به حفظ آرامش جامعه، ایجاد همبستگی ملی و امید آفرینی، از اصول مهم اخلاق حرفهای محسوب میشود که هر روزنامهنگاری ملزم به رعایت آن است. به ویژه در جوامعی که با چالشهای، اقتصادی یا سیاسی و اجتماعی روبرو هستند.
با این حال روزنامههای رادیکال متعلق به گروه سیاسی اصلاحطلب، در هیچ بحرانی نه تنها خود را ملزم به رعایت این اصول ندانستهاند، بلکه همواره با دمیدن در آتش بحرانها، عامدانه اخلاق حرفهای را به همراه آرامش اجتماعی، زیر پا خرد کردند. نمونه آن هم اغتشاشات 1401 بود که روزنامههای زنجیرهای سرمنشاء التهاب افکار عمومی شدند.
حالا که به انتهای سال رسیدیم، همین رسانهها برخلاف عرف معمول که سختیها و شادیهای سال گذشته را بازخوانی میکنند، تصویری یاس آلود، سیاه و تاریک از سال آینده ساختهاند.
سازندگی شهری را تصور کرده است نه آب دارد، نه برق و نه گاز: «سال 1404 بدون هیچ شک و گمانی دشوارترین سال در نیم قرن گذشته خواهد بود. تصور کنید در شهری زندگی میکنید که برق آن در تابستان به تناوب قطع میشود، آب هم جیره بندی شده و گاز هم در زمستان قطع میشود. در چنین شرایطی، تحریم هم هستیم و شوک های ارزی پیدرپی خواهیم داشت و تورم هم مستمر در حال افزایش است. نتیجه این وضعیت، افزایش فشارهای روانی به افراد و بروز پدیده های اجتماعی و تشدید شکاف میان مردم و جامعه است.»
یا هم میهن، دیگر روزنامه رادیکال تصویر شلوغی بازار را در صفحه اول منتشر کرده و مدعی شده مردم توان خرید ندارند!
ناامیدسازی اجتماعی که ظاهراً کارویژه جدید اصلاحطلبان شده، برخلاف سیاستهای امیدآفرینی پزشکیان بوده و در نهایت دودش به چشم دولت میرود. پزشکیان اما معتقد است: «اگر ما با هم باشیم و دست به دست هم بدهیم، به یاری خدا در مقابل همه مشکلات قادر خواهیم بود راه حل پیدا کنیم و ایران و کشورمان را به جایی برسانیم که آنها در حیرت بمانند.»
او حتی دست رادیکالهای اصلاحطلب را هم خوانده بود و در جایی از پروژه ناامیدسازی ایران گفته بود: «یکی از کارهایی که در فضای مجازی انجام می دهند ناامید کردن مردم است اما میخواهیم بگوییم با تمام وجود به همراه همه مردم کشور برای حل مشکلات در خدمت آنها هستیم و هر کاری از دستمان برآید تا پای جان ایستادیم».
رهبر انقلاب هم چند ماه پیش به مرجفونی که در پی برهم زدن آرامش جامعه هستند اشاره کرده بودند و آنها را اینطور تعریف کردند: «مرجفون یعنی کسانی که در دل مردم اضطراب ایجاد میکنند، ترس ایجاد میکنند. ...مرجفون همان کسانی هستند که امنیّت روانی جامعه را به هم میزنند». سیاهنمایی از وضع آینده بدیهی است که مصداق ایجاد ترس و اضطراب از آینده است. پدیدهای که زمینه را برای آشوب مدنظر طراحان فراهم میکند.
احتمالاً در روزهای و ماههای آینده شاهد سیاهنماییهای بیشتری از سوی رادیکالهای داخلی خواهیم بود. هدف نیز تکمیل ضلع سوم فشار برای تحمیل یک مذاکره بد به ایران است. فشاری که از طریق آشوب روانی در مرحله اول و آشوب اجتماعی در مرحله دوم به وجود میآید تا به عنوان لبه دوم قیچی ترامپ عمل کند.
ارسال نظرات